بخشی از سخنرانی دکتر سیدعلی ناظم زاده در انجمن سنگ استان قم
بسیاری از مدیران هر روز با حجمی از اخبار و اتفاقات روبرو میشویم که در نگاه اول همه آنها را «بحران» میبینیم. اما حقیقت این است که اگر همه چیز را بحران بدانیم، یعنی همیشه در وضعیت اضطراری هستیم و این یعنی «فرسودگی».
بیایید یک ابزار فکری ۵ مرحلهای را هر صبح در کسب و کارمان مرور کنیم تا بدانیم انرژی مان را کجا صرف کنیم:
۱. پدیده (Phenomenon):
✅ وقایع و حقایقی که در کنترل ما نیستند و تکرار میشوند.
مثال: تورم در ایران (شاید روزی بحران بوده ولی الان یک پدیده اقتصادی است) یا قطعی برق و…
برخورد ما باید چه باشد؟
🔹«پذیرش و انطباق».
فریاد زدن بر سرِ قطع برق بیهوده است؛ اینجا جایِ سرمایهگذاری روی ژنراتور یا تغییر شیفتبندی است، نه اضطراب.
۲. موضوع (Subject):
✅پدیده ها و مواردی که عمومی است و نیاز به مطالعه و رصد دارند.
مثال: تغییر سلیقه معماران از سنگهای لوکس به سمت سنگ های مینی مال!
برخورد ما چه باشد؟
🔹 «تحقیق و توسعه».
نباید ترسید، باید پرسید: بازارِ امروز چه رنگ و بافتی را میپسندد؟
۳. مسئله (Problem):
✅موضوعاتی که در مجموعه ما وجود دارد و باعث شکافهای عملکردی ما می شود.
مثال: ضایعات ۳۰ درصدی مواد اولیه – عدم بهره وری نیروی انسانی
برخورد ما چه باشد؟
🔹 «مهندسی و مدیریت».
این موضوعات، بحران نیست، یک مسئله است که باید مهندسی و مدیریت و استانداردسازی حل کنیم.
۴. مشکل (Difficulty):
✅مسائلی که مجموعه ما را به طور جدی آزار می دهد و مثل سنگریزههایی که است که سرعت ما را کم می کند و مانع فعالیت مناسب می شود.
مثال: چکهای برگشتی، فرسودگی قطعات یا انبارِ نامنظم.
برخورد ما چه باشد؟
🔹 «اصلاح تدریجی و پیشبینی».
حل این موارد بخشی از وظایف روزمره است، نه دلیلی برای توقف تولید.
۵. بحران (Crisis):
✅مسائل و مشکلاتی که بقای مجموعه ما را به خطر می اندازد!
مثال: آتشسوزی، صفر شدن ناگهانی فروش یا بنبست کامل نقدینگی.
برخورد ما چه باشد؟
🔹 «اقدام ضربتی و استراتژی نجات».
خلاصه کلام:
مدیریت یعنی تفکیکِ این ۵ سطح. اگر برای یک «پدیده» (مثل قطع برق) واکنشِ «بحرانی» نشان دهید، وقتی «بحران واقعی» رخ دهد، دیگر توانی برای مقابله نخواهید داشت.
ما باید بتوانیم این تفکیک ها را انجام دهیم و برای هر پدیده، موضوع، مسئله، مشکل و بحران در مجموعه مان بهترین راهکار را پیدا کنیم.
همه چیز «بحران» نیست!